Երիտասարդ կինը գնաց շուկա գնումներ կատարելու․ Նրա մտքով անգամ չէր կարող անցնել, թե ինչով կավարտվի այն

Համեստ ապրող կինը այն ժամանակվա համար հսկայական գումար` 600 ռուբլի հավաքելով, քանի որ ձմեռն արդեն սկսվել է, ամուսնու համաձայնությունը ստանալով, որոշեց ձմեռային կոշիկներ և գլխարկ գնել: Շաբաթ օրը, ամուսնուն աշխատանքի ուղարկելով, անհամբերությունից այրվելով, երկար սպասված նոր հագուստի ակնկալիքով, նա վազեց բնականաբար դեպի սև շուկա՝ հաշվի առնելով նշված գումարի չափը:

Մի քանի շարքով քայլելով, նա վերջապես տեսնում է, այն ինչ իրեն անհրաժեշտ է. Գեղեցիկ ավստրիական կոշիկները` մոդելը, որակը հենց այն է ինչ երազում էր: Նա մոտենում է, ամեն ինչ ուսումնասիրում ամենափոքր մանրուքը և համոզվում, որ գտել է իր փնտրածը:Վաճառողը համակրելի կին է` մոտ 50 տարեկան, բարության և քաղաքավարության կերպար:

Կանայք սկսում են սրտացավ խոսակցություն առաջիկա գնման վերաբերյալ: Պարզվում է, որ կոշիկներն արժեն 300 ռուբլի, և կինը որոշում է փորձել դրանք: Բայց փորձել, երբ մի ձեռքում պայուսակն է, մյուսում` կոշիկը` հնարավոր չէ:Վաճառողը առաջարկում է պայուսակը դնել գետնին: Կինը վախենում է կորուստից, պայուսակը վաճառողին է տալիս և նրա ականջին շշնջում է.

— Խնդրում եմ, պահեք այս պայուսակը, ես չեմ ուզում գետնին դնել այն, այնտեղ ՄԵԾ գումար կա:

Այնուհետև նա հանդարտվում է, մի կողմ քաշվում, հագնում կոշիկները և «Իմ կարծիքով, հարմար է» բառերով շրջվում է դեպի վաճառողը և սարսափով տեսնում, որ ո՛չ վաճառողը, ո՛չ պայուսակը չկան: Ամբողջ շուկան վազելով փնտրելով «բարի կնոջը», նա արցունքն աչքերին, հուսահատված վերադառնում է տուն՝ չիմանալով, թե ինչպես բացատրել ամեն ինչ ամուսնուն.Ամուսինն արդեն տանն էր: Առաջին բանը, որ նա հարցրեց, երբ նա դիմավորեց կնոջը դռան շեմին, խորամանկորեն նայելով նրա աչքերին՝ չթաքցված սարկազմով.

— Դե, գնեցի՞ր ուզածդ:

— Գնել եմ,- դողացող ձայնով ասաց` մտածելով «Նա ամեն ինչ գիտի»:

— Զարմանում եմ, թե ինչպես ես գնել, չէ՞ որ մոռացել էիր դրամապանակը սեղանին: