Մայրի՛կ, դու ինձ ներիր, որ ես ծնվել եմ․ մանկատան տղայի բանաստեղծությունը՝ նվիրված իրեն լքած մորը

Կյանքը յուրաքանչյուրիս համար իր ճակատագիրն է նախատեսել՝ այն կարող է լինել չափազանց բարեհաճ կամ էլ՝ ողբերգական…

Ներկայացնում ենք  10 տարեկան տղայի չափազանց հուզիչ բանաստեղծությունը՝ նվիրված մորը, որը իրեն թողել է մանկատանը։

Ես քեզ կյանքում միթե՞ խանգարել եմ
Ես չէի ուզում որ այսպես լիներ
Որ օտար եմ քեզ համար ,ես դա չգիտեի

Մայրի՛կ ինձ ներիր որ քո սիրելին չեմ
Ես այնպիսին չեմ ինչպիսին կամ
Առաջին իսկ վայրկյանից ատելի եմ
Եվ այս աշխարհում ես օտար եմ։

Մայրի՛կ ես քո մեջ վատը չեմ տեսնում
Ես անտեր եմ, բայց քեզ սիրում եմ
Եվ քեզանից ես, մայրիկ չեմ հեռանում
Ես քեզ հետ մեր տունն եմ ուզում։

Մայրիկ դու ինձ ներիր ,որ ես ծնվել եմ
Մայրիկ ինձ ներիր ,որ կյանքդ խորդակել եմ
Մայրիկ դու՛ բնավ մեղավոր չես
Մայրիկ առանց քեզ ես հոգնել եմ ապրելուց։