Մարդս ինձ սենց ձմեռային վերարկու էր առել, առաջին օրը հագա, իսկ երկրորդ օրը անհետացել էր մեր պահարաններից. տեսեք հետո որտեղից գտա, որ քարացել էի. ո՞նց կարար նման բան աներ էլի. արդեն հագնելս չի էլ գալիս

Մարդս գիտեր, որ վերակարուս ահավոր հին ա ու նոր բան եմ ուզում, որ հագնեմ: Մի էրկու օր առաջ մեկ էլ տեսա, որ տոպրակով էկավ, էս վերարկուն էլ տոպրակի մեջ, ասեց, որ իմ համար ա բերել:

Վայ էնքան ուրախացա, շատ-շատ էի հավանել ու ահավոր սրտովս էր, հագա, ման էկա տան մեջ ահակին, սկեսուրս էլ ըտեղ նստած թարս ու շիտակ նայում էր, զգւմ էի, որ դուրը չի գալիս:

Հետո հանեցի, տարա ու կախեցի պահարանի մեջ, գնացինք քնելու: Առավոտ որ արթնացա, նայում եմ վերարկուս չկա ոչ մի տեղ, բայց հստակ հիշում եմ, որ պահարանի մեջ եմ կախել, դուրս էկել:

Գիտե՞ք վերջը որտեղից գտա, սկեսուրսիս պահարանի մեջից: Իրան էլ ասում եմ, ասում ա՝ ս չեմ բերել էտ, բա ո՞վ ա բերել քեզ պահարանի մեջ կախել, ե՞ս:

Ո՞նց կարար էլի տենց բան աներ, չեմ հասկանում: Հիմա էլ ոչ հագնելս ա գալիս, ոչ էլ:

error: Content is protected !!