Երեկ ասի գնամ ապագա հարսիս տենամ, շորերս հագա հայ-հայա տնից դուս էի գալու, մեկ էլ տենամ հեռախոսիս զանգա գալիս, էտ աղջիկն էր, ասում եմ ինչա եղե բալես սպասի գալիս եմ ձեր տուն իրար հետ խոսանք, տնաշենը ընենց բան ասեց որ փոր փոշման մնացել եմ տեղումս նստած

Երեկ վերջապես ժամանակ էի գտել, որ գնամ ապագա հարսիս տենամ։ Ասի մեկա տղուս համար եմ անում, ընենց չլինի, որ ուրիշ մեկը գա մեր ձեռից տանի։ Արդեն տաքսին կանչել էի, հայ-հայա տնից դուս էի գալիս, մեկ էլ հեռաոխոսիս զանգ եկավ, անծանոթ համար էր։ Վերցնեմ տենամ էտ աղջիկն ա, ասում ա Անուշի հետ եմ խոսում, ասի հա աղջիկ ջան։

Ինքն էլ թե բա ինչ լավա որ վերցրիք, չգիտեմ էլ ինչ անեմ, ինձ ձեր օգնությունն ա պետք։ Ասի ոնց ես համարս իմացե, ինչ ա եղե։ Ինքն էլ թե բա ձեր տղենա տվե, ինքը հիմի քաղաքում չէ։ Դուսա գալիս, էս աղջիկը տղուս ուրիշ մեկի հետա տեսել կատաղելա։ Զանգել ինձ ասում ա հանկարծ մեր տուն չգաք, իմ մասին մոռացեք, ես վաղը ուրիշի հետ եմ նշանվում։

Ասի այ բալա ախր ոնց ըտենց կլինի, հլը մի վռազի, պահի տակ որոշումներ մի կայացրա։ Էլ չլսեց էլ ինչ եմ ուզում ասեմ, հեռախոսը վրես անջատեց։ Տղուս էլ զանգում եմ հիմի, չի պատասխանում։ Սենց փոր ու փոշման կանգնել մնացել եմ։ Ոչ գիտեմ գնամ, ոչ գիտեմ մնամ։ Ախր ամեն ինչ խոսացած էր, սաղին ասել էինք, որ արդեն հարս ունենք։ Հիմի խայտառակ ենք լինելու։

error: Content is protected !!